Posts Tagged ‘nooit content’

SCHRIJF

oktober 23, 2009

Gij die hier binnentreedt neemt weer op alle hoop! Wie zich alles heeft laten afnemen, inclusief de dromen de verlangens en de fantasie moet niet verder lezen… Vergeef me omdat er gisteren boven mijn stukje zo een onnozele titel stond. “Gezellig” is ongetwijfeld niet het juiste woord. Dat is lege-dozen-socialisme. Ik bedoelde: laat ons samen een tekst maken. Ik wacht nog enkele dagen op jouw bijdragen, om er iets mee te maken. Iedereen mag naar hartelust een eigen versie mixen. Wat mensen samen doen heeft doorgaans meer creatief potentieel dan wat één individu alleen doet. Uit recent sociologisch onderzoek blijkt dat mensen gelukkig zijn in die mate dat er weinig sociale ongelijkheid bestaat en dat ze zich zo weinig mogelijk uitgesloten voelen. Dat betekent -indien men dat wenst – deelnamen aan zoveel mogelijk maatschappelijke facetten. Schrijven is als liefde, het moet van twee kanten komen. Een interactie tussen auteur en publiek. Geen gesloten systeem. Dit is geen utopie. Alle tegenstellingen zijn vals. Alles kan, niets hoeft. Heiligheid is weggelegd voor Pater Damiaan, en misschien ook voor Prins Karnaval. Niet voor een literaire tekst. Esthetiek of ethiek, realisme of surrealisme, elitair meesterwerk, of gezamelijk geknutsel – zoals sommigen konijnenhokken of duivenhokken timmeren – het maakt niet uit. Hier is plaats voor alles. De tuin van Eden is groot. De grenzen zijn lang nog niet in zicht. Misschien ben ik de enige die al op wolken loopt, maar de mogelijkheid bestaat dat wij de Ziggurath naar de hemel vinden. Daarom (en om vele andere redenen) zeg ik: “Schrijf met mij”. Jij kan er voor zorgen dat schrijven niet langer het eenzaamste beroep ter wereld is.

HET LOOPT OP WIELTJES

september 5, 2008

Het is even schrikken. Een spiegel, en in de vitrines allemaal dezelfde fietser op hetzelfde moment vanuit verschillende standpunten weergegeven. Post-moderne versplintering? Of een revival van het kubisme? (Dat we dat nog mogen meemaken!) Joe trapt door. Afijn, dat Chinees madammeke door vorige zaterdag tijdens die fietsbetoging had gelijk: het is ongelofelijk hoeveel fietsers je hier ziet. Verhoudingsgewijs meer dan in Peking. Leuven lijkt nog het meest van al op Peking. Leuven is de Madurodam-versie van Peking. Niet alleen inzake het negeren van elke democratische inspraak, óók het fietsbeleid is hier duidelijk van Chinese makelij. Wij, trotse inwoners van Leuven , en Kessel-Lo, hebben hier geen Lange Muur, maar ongeveer de langste winkelwandelstraat van het westelijk halfrond: de Diestsestraat. ´s Ochtends mag er gefietst. Tot 11 u. In dichte drommen fietsen duizenden kinderen naar school. Pinguïns, mieren, of ? Je zou verwachten dat je die drommen weer tegenkomt als de school uit is. Maar dat is buiten de waard gerekend. Dan mogen ze er niet door. De kindertjes zouden de verkopers storen… Het is alsof een onzichtbare en toch alomtegenwoordige Grote Roerganger hier overal de tekst opgehangen heeft (alleen zichtbaar vanuit een welbepaald standpunt en bij een specifieke lichtinval): Alle macht aan de winkelwandelstraat! En alsof de duivel ermee gemoeid is klinkt plots Gorki: “De middenstand regeert het land, beter dan ooit tervoren.” Een korte electriciteitspanne volgt. Joe nadert het Provinciaal Recreatiedomein van Kessel-Lo. Ook hier mag er om -zeer geheimzinnige reden- niet worden gefietst. Neen, de kinderen moeten omrijden. Langs de levensgevaarlijke Gemeentestraat. En -ik zal er niet blijven over zeiken en zeuren – maar hebben we nu al een fietsbrug? We hebben er nochtans vorige zaterdag voor betoogd. En het is toch vorige maandag op de gemeenteraadszitting geweest? Dus zou het nu toch al moeten in orde zijn. We vragen toch geen onmogelijke dingen. We hadden een fietsbruggetje, maar dat is in 1999 afgebroken. Mij was het menes hoor. Ik ben dan ook duidelijk een extremist (zoals de burgervader iedereen die probeert zelfstandig na te denken, zo treffend weet te omschrijven). Voor die fietsactie heb ik vorige zaterdag zelfs de begrafenis van het Heksje Lilo laten staan. Dus het móet het echt wel iets opleveren. Ik spring even op mijn fiets om te kijken of die fietsbrug er nu al staat. En anders dan stel ik voor dat we met een aantal mensen een blogje oprichten. Stuur me dingen in, die je over de fietsbrug kwijt wil. Ook kindertekeningen zijn welkom. Die zeggen vaak meer dan verklaringen van politici. Het blogje wordt een stukje cyberspace gecollectiveerd. Een virtueel volkstuintje. Wij trekken terug naar het gemeen. De gemeenschappelijke gronden. Daaraan werken we volgende dagen samen aan werken. Aan de uitbouw van zo een blogje. Daarom verklaar ik de blog plechtig voor –click op dit laatste woord – geopend

SWA CAUWENBERGHS EN HET FIETSEN IN AUGUSTUS

augustus 29, 2008
Het is allemaal politiek. Elke andere maand zouden we blij zijn met deze temperaturen, maar niet nu.