Verwaaide nieuwjaarsbrief

januari 5, 2022

Verwaaide nieuwjaarsbrief

Van de mensheid kan je alles verwachten. Ze halen al eens zottigheid uit in het stemhokje, of op de openbare weg, of met het klimaat. Als je hen laat doen dan schieten in geen tijd de Uplaces als paddenstoelen uit de grond en graven  ze onder elk park een parking – Hebben zij zoals indertijd mijn Griekse schildpad de behoefte aan een ondergrondse winterslaap? Of hebben zij, zoals ik ooit in Leuven, teveel James Bond filmpjes gezien? – En toch, de kindertijd: ik zie dat graag: die beelden van Sinterklaas die langs gekomen is ergens vroeg op een ochtend aan het begin van de jaren zestig. En de schitterende beelden van Kerst. Even dacht je zelfs – een heel kinderlijke gedachte – dat er voor eens en voor altijd vrede zou komen. Je werd vervoerd in een zwarte VW-kever met achteraan een ovalen raampje. De richting- aanwijzers waren toen nog echte pinkers: oranje of geel, knipperend licht, vrolijke kleuren als van de lampjes in de kerstboom – kaarsjes daar was men toen al lang vanaf, van- wege te gevaarlijk. Ik herinner mij Oudjaar. Avonden die zich in weinig of niets onderscheidden van andere avonden. Alleen de geur van dennenboom, kunstsneeuw en de hele wereld die weerspiegeld werd in kerstballen – breekbaar. En er was het eten. Feestelijk! Servetten en keukenlinnen, wijnglazen, kalkoen, kroketjes en nog een boel bijzondere dingen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: