Archive for juli, 2018

status quaestionis

juli 21, 2018
Het continent kreunt. Het lijkt een remake van Une saison en enfer.

Advertenties

ZOMER

juli 18, 2018
En het zomert in alle staten.

Punt

juli 17, 2018

– .-. . -.- / ..- / .–. .-.. .- -. #

 

WISSEL VAN DE MACHT

juli 11, 2018
En dan is het nu aan de Tour de France om over te nemen.
 

EN DAN NU HET WK TOUR DE FRANCE

juli 10, 2018

Je kon het laatst nog lezen in je krant: ons pluri-versum is ontstaan door een botsing tussen materie en anti-materie. Een licht overschot aan materie is sinds de Big Bang, Lemaître, de bedenker van de theorie,  sprak van De Dag Zonder Gisteren, is het heelal blijven groeien. Uitdijen. Het is dus niet denkbeeldig dat we eerdaags een fusie krijgen tussen het WK (voetbal) en de Tour de France. Hopelijk rijdt er straks geen hond door het kegelspel, geen wielerploeg door het voetbalspel.  

HONEY MOON

juli 9, 2018

Bijna aan het einde van het voetbalfeest, kan ik zeggen: een WK is bijzonder leerzaam. Soms is het nodig dat een ingezetene van deze Dijle-contreien helemaal naar het andere eind van de wereld moet gaan om wijsheid op te doen die bruikbaar is voor eigen streek. Geregeld duiken berichten op dat de Olympische Spelen hier zullen doorgaan. Meer bepaald in 2020, in Kessel-Lo. Voorzichtigheid is geboden. Kijk naar wat er kan gebeuren.

De Rode Duivels gingen naar huis met 11miljoen €. Een peulschil in vergelijking met de 4 miljard die die FIFA incasseerde (ongetwijfeld de hoogste score). De FIFA zorgde voor een spannende reeks, het eindresultaat is iets dat het midden houdt tussen Sopranos, Borgias & The Godfather.

Brazilië krijgt achteraf ongetwijfeld nog de reklening gepresenteerd. Bruggen die te snel gebouwd werden, veel te grote stadions, …Gastlanden zijn altijd de dupe.

Misschien zijn evenementen zoals het WK2014 een update van oeroude potlachrituelen: samenkomsten waarbij men alles wat men teveel heeft, verspilt, wegschenkt –geefplein? Hier gaat men nog een stapje verder: men verkrijgt een land, meestal een arm land, alles af te geven dat het nog niet heeft, nooit gehad heeft, nooit hebben zal.  Van zo’n ramp, Heer, spaar ons, arme zondaars van Kessel-Lo (en omstreken). 

Er hing altijd een onwezenlijke sfeer over het WK . Neem bij voorbeeld de match op vrijdag de 13de in het voormalige verzamelkamp voor slaven Salvador da Bahia. Vele ploegen gedroegen zich als Conquistadores, de wrede veroveraars die ooit het Latijns- Amerikaanse continent veroverden– ook zij waren in der tijd met nauwelijks meer volk dan wat voetbalploegen.

Die avond waren het de nakomelingen van Piet Heyn- of Albert Heyn?- die de Spanjaarden hun zilvervloot ontfutselden. Het was vrijdag de 13de en toen Holland speelde, kleurde maan helemaal oranje. Het was vergelijkbaar met een zonsverduistering bij de Maya’s Dit gebeurt elk jaar, als de maan in de zomer dicht bij de horizon staat. Een ‘honey moon’ noemen ze dit blozen.  De volgende keer dat het fenomeen zich nog eens voordoet op een vrijdag de dertiende is in 2049.

Vroeger, in Duistere tijden, geloofde men dat volle maan mensen gek kon maken. Zwangere vrouwen moesten uit het schijnsel van de volle maan blijven, anders zouden ze een lunatic op de wereld zetten, een Pierrot Lumiére.

Ik wou dat mijn moedertje, mijn oude moedertje, beter geluisterd had, in de tijd dat ze nog swingde met mijn vader, op de hits van Mina Mazzini. Met als hoogtepunt: Tintarella di Luna. Maar toen was het al te laat.

KANSEN VOOR DE ODE DUIVELS

juli 8, 2018

De wereld is rond, de grasmat plat.

BELGIË – FRANKRIJK

juli 7, 2018

Ik ben blij dat ze voor de analyse van de match nu eens geen beroep hebben gedaan op Mia Doornaert en Rik Torfs.

POETIN – RIO – KESSEL-LO 0-1

juli 5, 2018

De beelden van de Rode Duivels herinneren aan de schilderijen van de Vlaamse Primitieven. Op “Het Lam Gods” b.v. prijkt de beeltenis van de hoofdsponsor, t.t.z. de opdrachtgever Judocus Vijd  en zijn ega Lysbette Borluut. Op beelden van gerenommeerde voetbalmatchen figureren nobele personages zoals koningen en hun pages. Didier Reynders en Pieter De Crem b.v. – de adel straalt er af. Wedden dat straks, als het spektakel, The Greatest Show on Earth, op zijn laatste beentjes dribbelt, Poetin hier in Brazilië opduikt, als een duiveltje uit een doosje?

In het Maracanã-stadion  in Rio de Janeiro, een van de grootste voetbalstadions ter wereld, voelt een mens zich klein, een mier op de grasmat. Het imponeert, zoals de openingsceremonie van de Olympische Zomerspelen van 1936. De architectuur domineert als een videogame op een giant screen. Een flard “Mathilda Mother” (van Pink Floyd) raast door mij heen. Ik knijp in haar hand. Alles is te mooi om waar te zijn, het gras eeuwig groen. Op het veld is niet veel te zien. Mijn gedachten flitsen van Rio naar Kessel-Lo, met een tussenstop in Zaventem: de nationale landingsplaats & startbaan: 30.000 zielen, 19 miljoen passanten (jaarlijks). Voor het eerst in haar bestaan speelt KVW Zaventem in 2e Nationale. Zodra dit nieuws bekend raakte, volgde een soort machtsgreep, een coup. De hoogste instanties gingen er zich mee bemoeien: Binnenlandse Zaken en de Koninklijke Belgische Voetbalbond. Het is mogelijk dat de gemeente 987.000€ extra moet ophoesten. Om te investeren in grotere tribunes. De veiligheid van het publiek moet gegarandeerd worden. Misschien zakken de bouw van een nieuwe school, een brandweerkazerne en een nieuw gemeentehuis hiervoor tijdelijk in elkaar als kaartenhuisjes. Ik zeg, schrijf en bedenk dat hier omdat ik mij er pijnlijk van bewust ben dat aan het thuisfront onze eigenste ploeg, OHL, ook 2de Nationale binnenkomt, maar dan vanuit een heel andere richting. Zaventem promoveert, OHL degradeert – val der engelen.

Oh babey it’s a wild world, vol luchthavens en voetbalvelden. Rio, Kessel-Lo, alles ligt op een steenworp van elkaar. Leuven is een stad, de wereld is een dorp en voetbal is vluchtig. Voor het Zaventemse gemeen betekent de Blijde Intrede in 2de een financiële aderlating, waarvoor ze zich jaren in de schulden steken. Vroeger waren ze een florissante gemeente. Ze lieten de passanten tol betalen…

Ik hou me niet bezig met cijfers. Aan letters heb ik al mijn handen vol. Elke dag, mijn hele lieve leven lang.  Maar als het zo is dat de promotie van een voetbalploeg geld opslokt, dan moet het evenzeer waar zijn dat bij degradatie geld vrijkomt. Deze maatschappij hangt aan elkaar van economische wetmatigheden  Of gaat deze vlieger niet op?

THE WHITE COLUMN

juli 4, 2018

Niets makkelijker, niets moeilijker, dan een vliegtuig te halen, vanuit Leuven… Wij hadden nog niet echt een badkamer maar wel al elke zaterdagavond The Man from U.N.C.L.E. In de gegalvaniseerde teil voeren wij de wereld rond. De keuken, de immense keuken, was Brazilië. Toen wij gewassen, geboend en gekamd in de grote zetel zaten reisden wij met onze helden de wereld rond. Elke aflevering redde Napoleon Solo en Illya Kuryakin zo’n keer of vijf de wereld. Daarbij telkens geflankeerd door fatale vrouwen.

Wij wilden absoluut modern zijn. Op een dag viel mijn oog op een tekening in een strip van Brazil, Bruno Brazil. Een zeer grote ruimte, dynamische vormen, sensuele rondingen. Ik dacht: “Niemeyer. Oscar Niemeyer Braziliaans architect. Niemeyer was de ontwerper van Brasília. Een stad aangelegd op een tropische savanneachtige hoogvlakte. 2 miljoen mensen. Het is er elke zondag autoloze zondag. De hoofdwegen zijn dan voor auto’s verboden. Voor Brasília ontwierp Niemeyer bedrijven, overheidsinstellingen, woonblokken. De presidentiële residentie, het Nationaal Congres, de Kathedraal, ministeries, regeringskantoor. Modernistische ideeën praktisch vorm geven: straten zonder kruisingen, gebouwen die op pilaren boven de grond zweven waardoor de ruimte eronder als openbare ruimte kan worden benut. In het Estádio Nacional de Brasília wordt dit WK gevoetbald in haast alle groepen en in alle soorten finales…”

De televisie sloopte alle grenzen. Op een dag stond in onze keuken, onze immense keuken, de televisie. Een monoliet. De televisie was een kubus, een teerling, een kijkdoos, En zo kon het gebeuren dat op donderdag 15 december 1960 (het land zat in volle stakingsgolf en onze vorst trad in het huwelijk met Doña Fabiola de Mora y Aragón -y Franco!) , wij dat op dat ene eigenste moment, ettelijke dorpen verderop, gezeten voor onze kijkbuis, konden zien alsof wij er bij stonden. Op één en dezelfde zaterdagavond was op de flat screen te zien hoe op nauwelijks een steenworp van elkaar men in de ene stad, aan de Dijle, een hittegolf had, terwijl in een andere stad, aan de Zenne, de Rode Duivels een oefenmatch speelden, tegen Tunesië, en daar werd het voetbalveld bedolven door hagelstenen ter grootte van tennisballen… Hollend naar het vliegtuig, om geacclimatiseerd en jet-leg-vrij de openingswedstrijd te halen, bedenk ik dat hier nog niet zo lang geleden aan ontelbare huizen leeuwenvlaggen wapperden, en dat het leeuwenaandeel daarvan nu vervangen is door de nationale driekleur. Wellicht denkt men hier zoals in Portugal,en in Brazilië, waar men zegt na elke turbulentie: “Somos um pais de brandos costumes – wij zijn een land van zachte zeden.”

Didi de Paris