Archive for mei, 2018

UTOPIA: 500 JAAR (NOG MAAR)

mei 8, 2018

Het is              utopisch

te denken       dat men hier kortelings

zijn kinderen              veilig               kan laten fietsen.

Het is              utopisch

dat de straten            weer

ontmoetingsruimten             worden.

Het is              utopisch

te denken       dat er een einde komt

aan het gezeik over het verkeerscirculatieplan.

Het is              utopisch         dat de macht

van de immobiliënmaatschappijen   aan banden gelegd wordt.

Het is              utopisch         te eisen          dat mensen

aan betaalbare prijzen         in ecologisch             verantwoordde huizen wonen,

en ook mogen beslissen hoe hun gebouwen en buurten eruit zien.

Het is                  utopisch         dat men          beroep doet

op de knowhow         van de burger.

Het is              utopisch         dat men nu plots

de zevenmijlslaarzen zou aantrekken

inzake renovatie       en isolatie      van woningen.

Het is              utopisch         dat de stad weer

volop   gronden         zou aankopen.

Het is              utopisch         te denken dat men

kansarmoede kan bestrijden; incassobureaus

aan banden kan leggen.  Het is driedubbel doorgedraaid utopisch

te denken       dat men ooit              zou kunnen komen

tot een circulaire economie.

 

Dat men rekening houdt                  met iedereen,                       en dat men het verkeerscirculatieplan uitbreidt naar alle deelgemeenten,                    dàt is 500 jaar na Thomas More

een volslagen            utopie.

Het is volstrekt ondenkbaar dat de luchtkwaliteit

snel & spectaculair              verbetert. Het is        utopisch         dat men zich hier in Leuven nog enkel  zou verplaatsen

te voet, per fiets of met openbaar vervoer.

Het is ondenkbaar dat er  parkeerplaatsen verdwijnen.

Het getuigt van een hoog Baron von Munchhausen-gehalte

dat men gelooft                    dat in de zeer nabije toekomst

het aantal autobezitters                              met ¾ vermindert.

Je moet een gepatenteerde Don Quichote zijn om te eisen

dat voor elk kind       de schoolfactuur                   betaalbaar wordt.

Het is utopisch,

en men moet er een echte koeienschieter voor zijn,

om zich te verzetten tegen het miljoen dat men jaarlijks gaat pompen in het p.p.s.-zwembad van Sportoase                in Wilsele.

Het is utopisch dat er geen onderaardse parking onder het Bruulpark komt en de stad daardoor 30 miljoen bespaart.

Het is utopisch dat men geen feest houdt voor het nieuwe CERA-gebouw in de Muntstraat . en de stad daardoor 90.000 euro uitspaart.

Het is utopisch te denken dat iemand ook maar de naam van het gloednieuwe festival georganiseerd door Leuven MindGate juist kan uitspreken. Bijgevolg heeft de stad, die niet graag op haar bek gaat, er dan maar vlug een half miljoen tegenaan gegooid.

(Eigenlijk 650.000, ma ja…)

 

Het is              utopisch                     te protesteren           als straks       in juni Carlos Britto, CEO van AB Inbev             naar Leuven komt,               om als antwoord op de dalende bierconsumptie – Sorry, Carlos, ik ben al ’n tijdje gestopt – aan te kondigen   dat zijn bedrijfje         wereldwijd                 één miljard dollar  gaat investeren in ontwenningsprogramma’s.

Investeren in de zorg zoals ook de Spoelberghs  massaal investeren            in beursgenoteerde bejaardentehuizen.

Nog even en de dealers sponsoren de afkickprogramma’s voor de junkies.

 

Het is utopisch te denken dat 154 nationaliteiten vreedzaam kunnen samenleven in het mini-mierennest aan de Dijle.

Het is utopisch te denken dat de Oude Markt weer plezant wordt.

Het is utopisch te verwachten dat Leuven ooit een stad wordt, een regio, en dat er weer een tram zal rijden door de Bondgenotenlaan.

Het is utopisch te denken dat men de burger kan betrekken

bij de politiek en zo de politiek populairder wordt           dan Marktrock,

OHL, of de grote Prijs                     Poeske Scherens.

Het is utopisch          te denken       dat de vastgoedsector

zijn slag niet zal slaan          op het terrein             van de Clarissen

op de Trolieberg                  in Kessel-Lo.

Het is utopisch          te denken       dat men zich kan verzetten

tegen de aanleg       van een wijngaard                op de Keizersberg;

Het is utopisch te geloven dat het Parkveld in Heverlee

straks                         niet                 wordt              verkloot.

 

Het is utopisch          te denken         dat een ander financieringsmodel

mogelijk is                 voor huisvesting

en voor een gemeentelijke energiecoöperatie.

 

Ja, dat is allemaal uitermate utopisch, verschrikkelijk utopisch,

zoals ooit de achturige werkdag lang utopisch was,

en het betaald verlof, en het ziekteverlof, en de vakbond,

en het pensioen, en de werkloosheiduitkering,

en de   kinderopvang en de studiebeurzen

 

En zo voort, en zo voort, en zo voort, en zo voort .

Didi de Paris

5 mei ’18

 

Advertenties