Archive for september, 2017

La Corne Du Bois Des Pendus

september 20, 2017
Vandaag plaatsen de bevoegde instanties moodboards. Moodboards kunnen elektronisch zijn. Zodra iemand hier van de trein stapt en het stadje binnentrekt wordt hij verrast door elektronisch borden, moodboards (bigger than life): onder het station fietsen wordt streng bestraft, zakkenrollers en beurzensnijders onmiddellijk bij de lurven gevat. In de Middeleeuwen bengelden ter afschrikking van wie met minder goede bedoelingen naar de stad kwam, aan de galgen langs de toegangswegen de kadavers van schurken.
 

Advertenties

Les Litanies de Satan

september 18, 2017
De orkaan blijft voort razen. Satanistische gezangen. Les Litanies de Satan (Beaudelaire, 1857) Drie punkers. Volharden in de boosheid. Ook op maandag. Vormen een niet te duiden Vier-Eenheid. The Fab Four. De Vier Ruiters van de Apocalyps. Hun plaat is uiterst geschikt als wekplaat, elke beluistering heeft hetzelfde effect als tien tassen koffie, en zeker op maandag.
 

Push and pull

september 17, 2017

Er waren affiches die een hoger doel dienden: toneelvoorstellingen, concerten, fuiven, tentoonstellingen, betogingen, verkiezingen. En er waren affiches voor dagelijks gebruik om scheepvaart, alcohol, tabak, koffie jenever, Poeders Mann, de Zoo van Antwerpen of Nivea aan te smeren. Op één affiche had een stripfiguurtje een ander neer gekogeld. Daarbij stond de tekst: sorry, prof, de captagon was op.

 

WAARSCHUWING !

september 16, 2017
Sinds enkele weken wordt Stella City opgeschrikt door een uiterst subversieve plaat, een gitzwarte draaischijf. Het gevaar spat eraf, gensters, 33rpm. Gelukkig vind je het niet in de normale platenzaak. De titel laat niets aan de verbeelding over “Anarchie in Leuven”. Van Ulrikes Dream. Een triumviraat dat al twintig jaar hardnekkig blijft zweren bij punk.
 

The Weel

september 15, 2017
Elk jaar was het hetzelfde, met de herfst kwamen de studenten en met de studenten de affiches, en de affiches waren nog kleurrijker dan de vurigste herfstbladeren. Arbeidersstrijd, vrouwenemancipatie, een nieuwe Volvo of een gedicht… In één vlaag speelt de zotte zatte wind met de afgevallen bladeren en alle pamfletten die hier ooit geschreven en uitgedeeld werden dwarrelen weer over het stadje neer.
 

Just tell me the news

september 11, 2017
Ze zeiden dat het een hellhole was, maar het was een zinkgat.
 

(keukenvloer)

september 5, 2017
Voor het hoge donkere huis was de keuken wat “het schip” was voor de dorpskerk. Men werd er een beetje draaierig van. Zeeziek? De tegeltjes vormden een oneindig patroon. Het was begrensd, en toch niet te vatten. Iets van Escher? (Pas veel later bracht ik prenten van hem mee naar huis.) Een trompe-l’oeil? Abstracte patronen? Arabian nights. Het Alhambra – kreeg ik pas veel later te zien. Ontelbare grijsblauwe rechthoekjes, met op elke hoek een sneeuwwit vierkantje, zoals soms te zien op TV, daar afgezet met een ferme zwarte lijn. Malevitch? Mondriaan? Matisse? De kunstwereld lag aan onze voeten. Die keukenvloer, zo zou later blijken, was het fundament van symmetrie en harmonie… Het was eenvoudigweg ingewikkeld. Wiskunde, tangram, Fibonacci? Niemand kon zeggen waarom dat zo was, maar elke zijde van een wit vierkantje was exact de helft van de breedte van de rechthoek, twee vierkantjes vormden samen met de breedte, de lengte voor een nieuwe rechthoek, een grijze gespikkelde. De eerste rechthoek stond loodrecht op de tweede. Alles klikte in elkaar. En zo ging dat maar verder, de hele keukenvloer vol rijen rechthoeken, vol grijze spikkels, en hemelsblauwe rechthoeken, en overal waar men keek, witte vierkantjes, afgezet met een zwarte lijn. Die keukenvloer was de bühne voor een jeugd, en een kindertijd, in de witlofstreek.

Gooi er nooit zo maar met je pet naar

september 1, 2017
Straffe tekst (nog steeds razend actueel),
interessant filmpje, en een – toen ook al –
fantastische Roland!