Archive for januari, 2016

VONDELINGENSCHUIF

januari 23, 2016

Het was koud, Dichtertje had beschutting gezocht in één van de vele bibliotheken die het stadje rijk is. Zoveel wijsheid ligt daar stof te vergaren. En niemand die leest! Hij ontfermde zich over een werk van een zekere Ann Verheyen. Over vondelingen in Leuven tussen 1830-1848. Het is jammer dat hij verder van die auteur niets meer gehoord heeft. Wellicht was het een boekje in eigen beheer. “Van de afdeling Historische Pedagogiek” vermeldde het titelblad. Vondelingen, paupers, en verlaten kinderen: Dichtertje zag het helemaal voor zich, raakte binnen de kortste keren in een echte Oliver Twist-mood. Leuven telde toen 25.000 inwoners, waaronder 591 verlaten kinderen en 679 vondelingen.

Toen de bibliotheek haar deuren sloot stond hij weer op straat. Het liet hem niet los. Er liep ergens een tentoonstelling. Over dit thema. De details kende hij niet. Zijn vingers waren te bevroren om de smartphone in te tikken.

Het zou gaan om prenten van de hand van Liesbeth de Stercke, normaal maakt die furore met tatoeages. Als je als vondeling op de wereld komt dringt dat dieper in de huid dan een tattoo. De prenten zouden naar verluidt gezeefdrukt zijn door een buurman van Dichtertje. De man is een verre nazaat van een vondeling. In 1823 werd in de Sint-Barbarastraat het vondelingenhuis geopend. Op 22 februari van dat jaar werd in huis nr. 21 een vondelingenschuif in gebruik genomen.  Hier werd, dag op dag, 13 jaar later, in 1836, op 22 februari een baby gedropt: Pierre Fament, de oudgrootvader van de buurman.

Het zal je maar overkomen, je leven beginnen als objet trouvé. 52 andere babies ondergingen dat jaar hetzelfde lot. Het registreren van vondelingen was bandwerk. Hun familienaam ontleenden ze aan de vindplaats: Vandenbak (baby gevonden in een krat buiten aan een café). Ook het tijdstip waarop de vondst gedaan werd kon bepalend zijn voor de naamgeving: Donker, Savens, Noen. Of Februari… Of men dichtte de arme schepseltjes  eigenschappen toe die hen op het lijf geschreven waren: Oogwit bijvoorbeeld,  of Misseur (omdat ze zo miserabel gekleed waren), of Marie Maleur, of Mouron of Stervend…

Leuven was toen een  garnizoensstad, telde meer soldaten dan studenten. Prostitutie tierde welig. Voor de meeste stervelingen waren seks en voortplanting nog diep met elkaar verstrengeld.   En de hongersnood van 1829 werd gevolgd door de cholera-epidemie van 1832 en die liep over in de economische crisis van 1845-’48 – hebben wij al ooit iets anders  gehoord dan dat het crisis was? Tot aan W.O.I was België een lage loonland. De Derde Wereld was toen hier.

Nog liggen er mensen in de onderste of in de bovenste schuif. (Google het zelf eens uit.)

Advertenties

Een vriendschap: dag 7 (slot)

januari 15, 2016

Tussen 1975 en 1982 kende Leuven SKAL, in die dagen stond dat voor socio-kulturele  aktiegroep Leuven. Centrale figuur was mijn vriend en collega bij De Streekkrant Leuven, Luc Vanherentals. Wekelijks organiseerden zij minstens één optreden. Ik was er slechts sporadisch en van ver bij betrokken. En zo kwam het dat ik op een dag, nu decennia terug – oh heilige metamorfose van Kafa! – op het podium stond, als voorprogramma van onze absolute held uit die dagen, Kevin Coyne. Sinds die dag draag ik waardig mijn naam: Didi de Paris

Relaas van een vriendschap: Dag 6

januari 14, 2016

Alsof de muren die slogans zelf hadden geschreven! In het vredig stadje L., stinkputje, godvergeten langs de Dijle, verschenen slogans zoals “Auto, sluipmoordenaar!” en “Leeg, leger, leegst”. Mijn vriend @Luc Vanherentals en ik, wij wisten niet waar eerst te kijken.

Een vriendschap bezongen in 7 songs

januari 13, 2016

Didi LVH

Dag 5: Een foto van mij en Luc Vanheerentals​. Het was -ook een- woensdag 16 maart 1983, “Nacht van de Belgische rock”, Alma II, Leuven. Dit is een interactieve post. Om iets van de sfeer op te snuiven zoek je zelf iets van De Kreuners​ – Urbanus​ – Red Zebra​ – Pas De Deux​ (Walter Verdin​!)  – Ex-Q´s – Les Tueurs de la lune de miel​ .

Ik geef een voorbeeld/ik geef het voorbeeld:

EEN VRIENDSCHAP IN 7 SONGS (4)

januari 12, 2016

Het volgende drama deed zich voor aan de Katholieke universiteit van het onooglijk stadje L… Ik weiger me zijn naam te herinneren. Mijn geheugen is opstandig. The Mad professor had zich helemaal op Willem Reich geworpen. De sex-politics. (Wij hadden dezelfde hobbies.) Sex-politics vonden we ook in de songs van The Doors… Tien jaar later verdedigde The Mad Professor met evenveel vuur het fascisme. Waarschijnlijk ene geval van penopauze… Nog eens enkele tientallen jaren later heb  ik me voorgenomen meer mensen met de voornaam aan te spreken… Omdat er vandaag teveel mensen zoals The Mad Professor zijn. Ik zal hen aanspreken met de voornaam, de meneer in de night shop en  vooral de mensen die ik hier al jaren ken en  die door omstandigheden gedwongen zijn onder een valse naam te leven.

BOWIE – EEN VRIENDSCHAP BEZONGEN IN 7 SONGS (3)

januari 11, 2016

Dag 3. Mijn goede vriend, Luc Vanheerentals, ancien compagnon de route, en collega columnist bij De Streekkrant Leuven, en ik, struinden door het stadje, onschuldig & het jonge hoofdje vol gevaarlijke gedachten: Bakounin, Marcuse, Lou Reed, Roxy Music en David Bowie.

EEN VRIENDSCHAP IN 7 SONGS (2)

januari 11, 2016

Het waren geheimzinnige tijden. De overgang van 7T’s naar 8T’s. Via LvH leerde ik JL kennen. Hij bracht mij in contact met de  wondere wereld. Een parallel universum waarin mensen hun naam voluit schreven. Ik noem er enkelen: Nabokov, Sade  en de wonderlijke Louis-Ferdinad Céline.

EEN VRIENDSCHAP IN 7 SONGS (1)

januari 9, 2016

Mijn goede vriend die ik al sinds de jaren zeventig ken poste onderstaand lied op FB en nodigde mij uit zeven dagen na elkaar 7 favoriete songs te posten.

Ik kende dit nummer alleen in de versie van K3. Als collega oude anarchist en columnist in De Streekkrant Leuven​ neem ik graag de fakkel over van mijn goede vriend Luc Vanheerentals​ en ook in het kielzog van mijn Tweede-Beste-Vriend-Ooit Joost Van Damme​. Mijn aangeboren luiheid gebiedt mij echter, in bovenste beste traditie van het cadavre exquis, voort te borduren op het werk van anderen. Daarom begin ik mijn Journaal van de Weemoed met Léo Ferré​, maar die zich toont van een heel andere kant.

ADVIES VOLKSGEZONDHEID (DREIGINGSNIVEAU 4)

januari 8, 2016
Beter een slechte vriend dan een goede psychiater!

EN DAN NU HET NIEUWS!

januari 7, 2016

Show me a hero and i’ll write you a tragedy... Te midden van het oeverloos gemekker over dat de staking bij de elenktrieke treintjes toch wel niet het beoogde resultaat behaald heeft, hoor -Chris de Nijs heeft het charisma van een pladijs – en het slaapverwekkend geëmmer over dat Charlie Hebdo nu toch wel heel wat minder exemplaren verkoopt dan pakweg een jaar geleden, hoor – Ach, de markt fluctueert ( zagen we gisteren hier, bei uns in Leuven, nog eens, ter hoogte van de Vaartkom, schitterend geïllustreerd in “Hebzucht ” van Het nieuwstedelijk) – In al dat mediageweld werden de carnavalszotten van IS volslagen over het hoofd gezien. Drama, oh, drama!