“Elvis & ik” (3/4)

juli 5, 2014

naughty daisyVloed vermeldt op p. 217 een zwart-geel-gestreept verkeerslicht. Dit is de enige aanwijzing dat we ons eventueel in Vlaanderen zouden bevinden. In Astronaut van Oranje (De Bezige Bij, 2013) van Andy Fierens en Michaël Brijs stikt het van de verwijzingen naar Vlaanderen.

Niemand kan zeggen hoe ver een geheugen reikt. Doorgaans bedoelt men met “Vlaamse Primitieven” niet de oorspronkelijke begeleidingsband van Kamagurka, wel de schilders die in de 15e eeuw en in het begin van de 16e actief waren in Brugge en Gent, het economisch hart van hun tijd… Zoek er geen communautair gekissebis achter, in deze politiek correcte tijden zou de term geen schijn van kans maken, maar sinds in 1902 in Brugge een grote overzichtstentoonstelling gehouden werd onder de noemer ‘Exposition des Primitifs Flamands’, zijn –als Wikipedia mij niet bedriegt – de “Vlaamse Primitieven” quasi onuitroeibaar.

De Vlaamse Primitieven is de benaming van een groep kunstschilders uit de lage landen van de 15e en begin 16e eeuw, voornamelijk werkzaam rond de bloeiende steden Brugge en Gent. De term werd vertaald uit het Frans en raakte ingeburgerd door het succes van de zogenaamde ‘Exposition des Primitifs Flamands’, een grote overzichtstentoonstelling gehouden in Brugge in 1902. Dit bracht de schilderkunst uit de lage landen van de 15e-eeuw blijvend onder de aandacht. Op de Bijbelse taferelen aarzelden de Vlaamse Primitieven niet hun wereldse opdrachtgevers en mecenassen af te beelden. Vandaag zou men zeggen: sponsors, logo’s, branding marketing… En andere dure termen. Men kan niet ontkennen dat de Vlaamse Primitieven terug zijn. Het zal je maar overkomen. Je bent al jaren goed bezig en dan zijn daar plots enkele jonge honden die roet in het eten komen gooien, een steen in de kikkerpoel werpen, kwispelend door het kegelspel lopen. De Wondere Wereld der Contemporaine Bellettrie wordt opgeschikt door de Hunnen, de ijsberg die de Titanic ramt: Andy Fierens en Michaël Brijs.

Men is boos, verdrietig en kwaad. Het slechtste sinds Hebban olla vogala. Er zijn grenzen aan het fictionaliseerbare. Ondanks onze Gouden Eeuw van de realityshows worden de grenzen van het fictionaliseerbare bevraagd. Hoe ver kan men gaan? Al na één aflevering stopt VTM de uitzending van de prestigieuze fictiereeks ‘Ontspoord’, gebaseerd op recente misdaaddossiers. De reacties zijn even fel als afwijzend. Even heftig als op de politieke-fictiereeks ‘Albert’. Zo is ook de ontvangst van dit boekje van Andy Fierens en Michaël Brijs. De gemiddelde Flaam wil er niet van weten, de honden lusten er geen brood van. Het is een baldadig omgaan met heden, verleden en toekomst van de morzel grond waarop wij toevallig geboren zijn. Ondertussen tekenen zich in het Vlaamse landschap

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: