NOG MEER VAN HETZELFDE, MAAR DAN HELEMAAL ANDERS

september 30, 2013

Een ander spoel, een andere film,een andere openingszin, een andere tijd…. Als een leeuwerik blijft het hitje van weleer hangen in het zwerk van ons geheugen… Zoals namen gekerfd in de bast van valse platanen, bij de oude gedempte vijver, zo liep ik op maandag 1 september 1969, nauwelijks twee weken na Woodstock, stapte door de poort van de middelbare school, in mijn hoofd gegrift Eloise van Barry Ryan, A Whiter Shade of Pale (nooit een bal van begrepen), van Procol Harum, en de Nights in White Satin van The Moody Blues. Schooljaren moeten bij wet verplicht beginnen op een maandag. Ik heb die dag nog lang getwijfeld tussen de school en Wallace Collection hun “Daydream”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: