DE MELAATSHEID DER DINGEN

oktober 26, 2009

Wat zich afspeelde achter het dikke glas moet oorverdovend geweest zijn en heel wat stof hebben doen opdwarrelen. Het voltrok zich in extreme slow-motion. Met het vallen van de laatste korrel in de zandloper was de deadline om mee te werken aan de gezelligste tekst ooit bereikt: er werden geen nieuwe inzendingen meer aanvaard. Onverbiddellijk als een guillotine is de tijd. Even glinsterend in het zonlicht en dan pijlsnel vallend. Men dacht dat het krekels waren. Cicades (die uit een UFO kwam gekropen). Maar het was het krassen van pennen op papier. Data-inplantaties in het miezerende elektrische veld, de virtuele pagina die de hele planeet omschreef – de vlag die de lading dekte. Een bladzijde werd omgedraaid. In alle computers, in alle telefoons, in alle chips, had een onzichtbare hand met een vingerknip de klok juist gezet.

2 Reacties naar “DE MELAATSHEID DER DINGEN”

  1. Evy Says:

    ‘tot morgenmiddag’, had je gezegd. ik was dan ook nog niet uitgesproken.

    Hier mijn laatste stuk van de puzzel:

    1 + 2 + 3 + 4 + ….. = 0

    “De teksten bestaan niet.” Om dat te staven gebruik ik de bobijnen van een staalfabrikant en rol ik van achter naar voren; “vertellen”, de “wou”, de “r” en de “de”.

    Ik neem mee: ieder woord dat er rond hangt.

    Uren later bevind ik me terug bij de titel.
    Wat rest is het “Het”-woord.
    Ook dat verloopt moeizaam.

    Het lukt. We stellen bobijnen tentoon en het werk is volledig.

  2. dora Says:

    m 😉 m : EL-DORA-DO 🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: