NON-EVENT

mei 25, 2009

Kan een mens van liefde leven? Ja, Bert, ja. Soms komt een olifant vrolijk naar binnen en pikt onze laatste zaadjes zwart zaad… De eerste 24 u zijn precair in het leven van een pasgeboren olifantje. Dagen lang liep het baby-beestje, wankel, op zijn pootjes. Eindelijk heeft het dier een naam: Kai-Mook. Het zou “parel”betekenen. Alhoewel men zich kan afvragen of het wel verstandig is zo een parel aan de kroon mee te dragen. Gut ja, babyolifantjes blijven lange tijd klein en schattig. Het dier werd ondertussen ingeschreven in het bevolkingsregister van de stad Antwerpen, iets wat vele mensen tot nadere orde botweg nog geweigerd wordt. Dan moeten ze maar een andere manager zoeken. Om dat allemaal over je heen te gaan, daarvoor moet je een olifantenhuid hebben. Deze tijd heeft behoefte aan fabeltjes. Niet dat men weer geloof gaat hechten aan de verhaaltjes van de nonnetjes, of van de Fabeltjeskrant. Neen, enkele dagen terug zag de schrijver op de televisie – televisie overdag is een uitvinding van Margret Thatcher (om de massa’s werklozen van de straat te houden). Men moet de mensen op non-actief houden. In cybernetische halfslaap. Invriezen in afwachting dat de economie, als een koortsthermometer, weer in stijgende lijn gaat. Het was geen droom. Alle dieren hadden namen. Dit reality-programma… Vol beestjes, allemaal beestjes, beestjes, zoveel beestjes om me heen. Het was geen verhaal van Toon Tellegen. Ook niet iets van Maarten Biesheuvel. Bv. het wondermooie “Hoe de dieren in de hemel kwamen”. Het was iets dat veel ouder was. Misschien iets van den vos reinaerde? 

Eén reactie naar “NON-EVENT”


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: