Archive for 12 oktober 2008

DE PARIS VS. DE ZEVEN LITANIEËN VOOR DE NIEUWE TIJD: 5 -7

oktober 12, 2008

Ik schraapte mijn keel en vervolgde apocrief mijn miraculeuze anarchiserende hagepreek:  “O kinderen van yeah-yeah-yeah- Jericho! Het is vreemde alchemie die wij bedrijven (hartstochtelijk)!  Toen ik vanochtend uit onrustige dromen ontwaakte en in de spiegel keek, flitste één vraag door mijn hoofd: ben ik nog steeds een god in het diepst van mijn gedachten? Ook als atheïst heb ik mijn dagelijkse dosis spiritualiteit nodig. Denkers als Jaap Kruithof en Leo Apostel onderkennen dit soort gevoelens (grootmoedig). Ook een figuur als Rik Pinxten, toch niet volslagen onbekend in kringen van vrijzinnigen, onderschrijft een zekere vraag naar religiositeit voor atheïsten.”

Ik nipte van mijn glas. De zaal vulde zich  met de stilte van een nooit eerder geëvenaarde sacraliteit.  En Het Woord vloeide: “Beminde Broeders en Zusters, mijn teergeliefde naaste, het siert u, dat u verzaakt aan een receptie, en dat u zo liefdevol bereid bent te luisteren naar mij.”

Een schier epifaan moment, vol tover, daalde over de mensen neder. 

 “Spiritualiteit? Overal vind ik het. Wanneer de dichter Paul van Ostaijen als een compleet gebroken mens vanuit de diepte roept, in de teksten van Zuster Hadewych, of in de knettergekke freejazz van JMH Berckmans. Of in de metafysische spielereien van Peter-Holvoet Hanssen.”

Een apodictische upper-cut van metafysische aard verkocht ik hen (vederlicht):

“Paul Snoek zei ooit een zwemmer is een beetje heilig. Voorwaar, voorwaar ik zeg u: Dichten is een beetje bidden.”

De stilte was om te snijden. Een wonder van meta-politiek heiligheid voltrok zich, maakte zich van mij en mijn discipelen meester. Vlamingen, Walen en Brusselaars, allen hingen zij aan mijn lippen. Broederlijk en zusterlijk bemind.