HET MUSEUM VAN VERLOREN VOORWERPEN EN OUDE VOLKSSPORTEN

februari 26, 2008

Door de haast kroegloze Dietsestraat, winkelwandelstraat loop ik. Zachte muziek klinkt. Een polyfoon divertimento. Hopelijk beschouwen de politionele instanties dit niet als een vrije radio. Als men er geen vergunning voor heeft wordt het zwijgen opgelegd. Zo ging het eerst met de CB-kasjes, en daarna met de vrije radio’s. Eind jaren ’70 was er een golf van vrije radio’s. Allemaal verdwenen. De media en hun message.
Waar krijgt men nog een pamflet in de hand gestopt? Geen reclame, maarvoor ons allerheil. Vandaag mag men geen pamfletten uitdelen. Het kan alleen mits het passeren van een trits bureaucratische maatregelen waar ze in het voormalige Oostblok “Elvis” tegen zeggen.

Worden er aan de studentenrestaurants nog alternatieve boekjes verkocht? Verschijnen er vandaag smaal press publicaties. Bestaan er nog alternatieve stads- en dorpskranten. De Lastige Bruggeling, de Stoete Ostendenaar… In Leuven is “Het Dijlepaard”(de alternatieve stadskrant) weer in de rivier gedoken. Het is honderd jaar wachten tot het weer de kop zal opsteken.

Slogan – de affiche – de muurkrant (volledig in rook opgegaan). In plaats daarvan kwamen keiharde sancties tegen wildplakken. Alsof men hier de hand in kan zien van een nieuwe Keizer Koster. Is Jozef II back in town? Vond maatschappelijke verandering ooit plaats zonder transgressie?

Waar zijn de spandoeken? Verscheurd in de wind? Er waren slogans die opriepen tot solidariteit tussen studenten en arbeiders. Vandaag wil men werknemers laten opdraaien voor de stakingskosten. Wellicht krijgen straks de laatste arrestanten achteraf een rekening aangesmeerd voor hun verblijfsonkosten in de politiecel.

Het spandoek. De megafoon, Het zijn allemaal verdwenen attributen van een revolutie.

Men moet mensen weer gaan uit leggen wat betogen is. De grote betogingen in de jaren ’70 en ‘80. Grote scholierenbetogingen tegen VDB. Viëtnam. De rakettenbetogingen. Vandaag is het niet meer dan een uitstervende sport. Het is nochtans veel boeiender dan snowboarden. You can’t beat the feeling. Op de laatste vrijdag van juni van 2007 kwamen hier wat kids bijeen. Ok. Velen waren gemaskerd etc. Folklore. Peanuts in vergelijking met de wekelijks weerkerende zwaar gesponsorde voetbalrellen. Er werd vrolijk op ingehakt. Het bleek allemaal zonder gevolgen.

Vandaag, terwijl ons de laatste artikels bereiken over het verscheiden van de polaroid, is alles wat verdwijnt gedoemd om te veranderen in kunst. Vandaag zijn vinyl en turntables weer erg in. Daarom zeg ik dus: dit is wat de stad nodig heeft. Een groots splinternieuw museum. Een gloednieuw Museum voor Verdwenen Voorwerpen en Oude Volkssporten.

Plots klinkt heel luid – waarschijnlijk een technische storing – Patti Smith: People Have The Power.

4 Reacties naar “HET MUSEUM VAN VERLOREN VOORWERPEN EN OUDE VOLKSSPORTEN”

  1. dv Says:

    Wat dwaalt gij toch door dat provinciale nest terwijl het Centrum van het Gekende Universum aan uw voeten licht? Ah, ge ambieert misschien het ambt van Leuvensche stadsverteller, met wekelijkse vertelbeurten in ’t Poske?

    Ik zal, als Kesselse vissedichter, uw kandidatuur eerstdaags steunen met een Epische Ode aan de Kauwgomkrabbers, het eerste Boek van de Leuvensche Lijdensweg, waarin u Sponsch, de Groote Lijder zult horen deklameren:
    “Makkers, wast met Dash uw Blanke Potsen: wat ik niet kopen kan, dat doet mij Kotsen!”

  2. didideparis Says:

    Wacht maar, met mijn odyssee door Leuven, ik ben nog niet thuis, jongeman!

  3. Els VE Says:

    Passeer tijdens uw odyssee eens langs u burgervader en geef hem een kus. Geen hoofddoekenverbod in Leuven, Louis is de max!

  4. didideparis Says:

    Beste Els, wist je dat ‘Louie, Louie'(in de Versie van The Kingsmen, 1963) al sedert mensenheugenis een van mijn lievelingsnummers is? Ook zie ik in Onze Koning Loetje een superbe collega volksmenner. Louis is een Leuvens monument! Nog iets wat wij gemeen hebben is dat de brave man ook wel eens een boekje leest. We hebben zelfs meer gemeen: iedereen kent ons (in Leuven). Nu nog even wachten tot hij weer rood wordt. Dan zal ik vol opvertuiging roepen: Leve Leuven, Leve Loetje!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: