Archive for 16 april 2007

The Man Who Fell To Earth

april 16, 2007

10532.jpg

Onmiddellijk weer voelde Joe zich thuis. Niets eens een plof bracht de blijde herintrede van Joe in het verhaal met zich mee… Alles draaide. Een stroom. Rustig. Op het eerst zicht. Glijdt altijd vooruit… Joe ruste in het gras. Het zonovergoten gazon met madeliefjes ondergesneeuwd kan ook de achtergrond geweest zijn van het Lam Gods waarin Country ‘Cow’ Joe zich in Da Vinchy-old style, benen gespreid, armen uitgestrekt, neergevleid had, op zijn rug, in de zee van bloempjes. De hemel verloor hij geen moment uit het oog, hield hij in het vizier… De hemel was een draaimolen. De aarde lag bewegingloos, gehypnotiseerd door de lichtbak. Het was nog eens bewezen: de aarde is plat, de platste planeet ooit, een ronde schijf, als een klok. De zon draait er rond… Serependity had hem, Prince of Persia, ontvoerd, in vreemde oorden gebracht. Nu eens doken zij op in Vrouwenpolder, dan weer in Bredunnes, schuilplaatsen buiten Stadt™ Ville© City® . Serependity en Joe waren door een wormgat in InterNep gevallen. Een wilde tocht. Van het ene checkpoint naar het andere. Top-down, Third Person, First person. Steeds wisselende perspectieven. Allen shooters. Nul Nul Zeven leek verder af dan ooit. NIet zo maar een beetje sidescrollen maar flasen in 3D. Steeds in een puzzle belanden: uitzoeken hoe het verder moest. Serependity en Joe stalen niets anders dan eten, harten en auto’s. Grand Theft Auto III. Asiel zoeken in Second Life. Van het ene succesverhaal in het andere tuimelend, ontsnapten ternauwerdood aan de zomeruittocht op Mercurius raakten op een haar na geplutoniseerd op InterNeptunus – Voortreffelijk surfen op zonnestormen dit jaar. Skiën en snowboarden is out. Nieuwe ervaringen rijker kon Joe alleen maar concluderen dat ruimtereizen in niets vergelijkbaar zijn met tijdreizen.