Bad Moon Rising

oktober 26, 2006

Het is avond en men warmt zich aan beeldschermen en er is eindelijk genoeg schaduw opdat ik mij van de ene plek naar de andere kan bewegen. Tarzan aan zijn lianen. Als kind sprong ik van de ene steen op de andere en zo de hele de rivier over. Ik neem de trein naar een stad. Het marktplein glimt er van fijne regen. Toortslicht doet de straten kronkelen. “Monk” (niet de muzikant, niet het boek) is een van mijn favoriete drenkplaatsen na zonsondergang. Het etablissement roept herinneringen op aan de balzaal in ‘The Shining’. Door de rook komt een man op mij toe. Hij lacht. Ik weet niet waarom. Wie is die gast? Ik heb een absoluut onvermogen gezichten te herkennen, te lezen. Ik ben een sociaal analfabeet. Met de beste wil van de wereld, ik herken de ander niet. Le régard glijdt van mij af. Als water van een eend. Een zwaan. Zal zij Leda heten? Alles verandert. Niets blijft bij het oude. Ik herken geen gezichten. In het nokvolle café ben ik de enige die een flard Grace Jones hoort: ‘Strange I’ve seen that face before’. Ik voel in mijn jaszak. Hoog tijd dat ik mij iets laat inplanten. Een oor laten aannaaien gaat toch ook. De herkenningstechnologie maakt gebruik van het eigenface algoritme. Slechts een paar kenmerken zijn herkenbaar en makkelijk te verwoorden. De symmetrie van het gelaat. Baard, bril, hoofddoek. Al de rest wordt ervaren als vreemd. Data waar onze gedachten niet goed weten wat ermee te doen. Eigenfaces zijn robotfotos. Van het astraal lichaam? Orgones? Maak zelf je eigenfaces – Neem een stapel gedigitaliseerde fotos van gezichten. Allen onder dezelfde lichtsomstandigheden – als kippen in de legbatterij- genomen. Laat ogen over ogen vallen, en ook de monden elkaar bedekken. Breng daarna elke kiekje op dezelfde grootte. Resample alle prentjes naar 1 uniforme afmeting (bv. X=150 op Y=200 pixels ). Bijvoorbeeld m×n. Behandel als mn-dimensionale vectoren waarvan de componenten de waarden van hun respectievelijke pixels zijn. Het procedé is volkomen betrouwbaar. “Eigen” komt uit het Duits. Het heeft dezelfde betekenis als in het Nederlands. Meet vervolgens de waarden van de pixels op elke plaats en stop die in een database -duiveltje in een kistje. Je bekomt een vectorruimte [XY]4- Hieruit moeten de eigen vectoren geëxtraheerd worden. Omdat het extract, de vectoren, ook binnen dezelfde pixeldimensies vallen, kan je die ook gaan voorstellen -abracadabra – als prentjes met -schrik niet (ook de zon is een kleurloze bol) – grijswaarden. Tromgeroffel. Men houdt de adem in. Eigenfaces verschijnen : Eigenfaces” />

Kom achteraf niet klagen. Men kan niet zeggen dat het resultaat er mag zijn. Dit soort tronies oogt niet apetijtelijk. De neiging bekruipt een mens om zich ergens in een verloren hoekje van cyberspace te masturberen. Vroeger in het dorp wendden zwangere vrouwen de blikken af van de afzichtelijken, mismaakten en misvormden. Toch waren het geen ongelukkigen. Het waren eigenfaces. Zoals de lijkwade van Turijn. Nu -al in de maneschijn – weer op weg naar huis – zijn alle hoofden eigenfaces.

Advertenties

9 Reacties to “Bad Moon Rising”


  1. oom didi ik wil meer!
    en the shining zuigt (die van kubrick toch)
    mooie fotos ook

  2. Els Says:

    ’t is allemaal waar.
    Van de Shining. (Die van Kubrick toch)
    Van de foto’s.
    En dat er dringend meer gewenst is!

  3. didideparis Says:

    Sven & Els, hartelijk dank voor de mooie positieve reacties! Ik heb inspiratie om nog een paar dingen in “Oom Didi vertelt” te schrijven. Mogelijk vind ik er vandaag de tijd voor.
    Oom Didi

  4. Els Says:

    Sven en ik spraken reeds een beurtrol af : wij komen om de 5 minuten kijken of er iets nieuws op staat.

  5. didideparis Says:

    Zoveel enthousiasme doet zelfs mij blozen!

  6. dora Says:

    ’t Is inderdaadderdaad allemaal waar.
    Hoe hrkennen we gezichten? (EOS 23/11/06)
    Ons brein gebruikt een innerlijk sjabloon om gezichten te herkennen. Hersenwetenschappers van Columbia University vroegen aan proefpersonen bij een objectherkenningstest om huizen en gezichten van elkaar te onderscheiden. Ze merkten dat er voorspellende signalen optraden in de frontale cortex. Ook namen ze waar dat er een causale informatiestroom van de frontaalkwab naar beide visuele cortexen liep. De data van het hersenonderzoek ondersteunen de recente theorie die predictive coding heet. Die stelt dat het brein ‘voorspellende codes’ genereert die anticiperen op een verwachte zintuiglijke omgeving. Als mensen dus weten dat ze een gezicht zoeken, vergelijken ze het waargenomene met een innerlijk sjabloon. Zo gauw ze voldoende gegevens hebben, weten ze wat ze zien.

  7. dora Says:

    Lieve Leda,

    hou je van simpel?
    Dan is dit misschien iets voor jou (of voor de sociale analfabeten onder ons) om aan Sintereklaas te vragen of voor onder de kerstboom?

    Digitale foto’s krijgen een gezicht
    Door FRANK GEVERS

    Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn: ontspannen foto’s maken terwijl het voornaamste object altijd scherp is. Deze krant testte de nieuwste toestellen van Fuji met automatische gezichtsherkenning en was verbaasd over het resultaat.
    Fuji pakte er op de vakbeurs Photokina in Keulen groots mee uit: de nieuwste fotocamera’s van het merk zijn uitgerust met automatische gezichtsdetectie. Wie door de zoeker kijkt van die toestellen, ziet dat gezichten op de te maken foto razendsnel worden herkend.

    Staat er één persoon op de foto, dan verschijnt een groen kader om het gezicht. Zijn het er meer, dan worden ook de andere gezichten, met een maximum van tien, herkend en met een kader aangegeven. Het gezicht dat het dichtst in het midden van het beeld staat, krijgt de hoogste prioriteit.

    De Fuji’s stellen niet alleen automatisch scherp op de gezichten, ze zorgen er ook voor dat de belichting correct is, ongeacht achtergrond of tegenlicht.

    Achterliggende gedachte bij het nieuwe cameraconcept is dat mensen in principe altijd het belangrijkste onderwerp zijn op een foto. Is dat niet het geval, dan kan de gezichtsherkenning ook worden uitgezet.

    Momenteel zijn twee modellen met de gezichtsherkenning uitgerust: de compactcamera Finepix F31fd en de ‘grote broer’ Finepix S6500fd, een camera met het uiterlijk en de eigenschappen van een spiegelreflex, maar dan gecombineerd met een vaste lens met een zoombereik van 10,7x.

    Behalve de gezichtsherkenning en het uitzonderlijk grote zoombereik heeft de S6500fd ook een andere mooie eigenschap: een lichtgevoeligheid tot 3200 iso, gecombineerd met een lichtsterke lens.

    Een uitgebreide praktijktest van de S6500fd blijkt de hoge verwachtingen waar te maken. Voor buitenopnamen in het donker is de openbare verlichting vaak al voldoende voor een goed resultaat. Grote verrassing was het fotograferen met flits van personen in het donker. Door de automatische detectie en de daarop aangepaste belichting slaagden ook die opnamen met glans.

    Jammer dat de consumenten vaak nog een digitale camera kiezen met als uitgangspunt ‘hoe meer pixels hoe beter’, want dit apparaat biedt buiten zijn eigen noviteiten ook alle techniek die de concurrentie uit het topsegment te bieden heeft. Een aanrader voor wie eigenlijk een spiegelreflex had willen kopen, maar nu eerlijk durft te erkennen dat de extra lenzen vaak niet meegaan in de cameratas.

    Prijzen: F31fd €400; S6500fd € 450.

    Links:
    Specificaties Fuji FinePix S6500 FD
    Specificaties Fuji FinePix F31fd

  8. didideparis Says:

    Straks als de dag een beetje opklaart zal ik dit alles eens aandachtig lezen.

  9. didideparis Says:

    Ik heb het nu eindelijk gelezen, Dora. Wat maakt het rechtstreeks contact met het lezerspubliek mij slim. Waarvoor mijn oprechte dank.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: