Regenachtige herfstavond en de dichter bladert in het diepst van zijn gedachten- Rond de Commanderie de Paris liggen de landerijen, stoeterijen, golfterreinen en de vertrekken van de meiden en knechten er stil bij. Alles is rust en vrede, baadt in een gouden gloed. Nooit was het licht zo zacht, hoogpolig bijna. De wijn sprankelt in het glas, de Parisienne ligt languit op de bank. In de haard knettert het vuur. Nooit gedacht dat een mens zoveel warmte kon hebben van een boek.
Tags: belletrie
november 3, 2009 bij 9:14 pm
m
m : …en-schrijver
november 4, 2009 bij 7:06 am
Inderdaad ‘belletrie’, Didi. Heerlijk om te savoureren….