Het is eigenlijk jammer dat ik nooit meer iets op mijn blog zet. Ik heb daar helaas geen tijd meer voor. Serieuze mensen moeten werken, hard werken. Anders had ik jullie hier verteld over iets dat ik gisteren (weliswaar buiten de werkuren) gelezen heb. Gisteren stond nl. in De Standaard dat nog slechts 18 procent van de Belgen zijn politici gelooft. Dat percentage ligt nog lager dan het percentage aanhangers van het enige ware geloof , de discipelen van onze Moeder de Heilige Kerk van Rome. En ligt nog stukken lager dan het percentage die geloven in buitenaards leven. Eigenlijk is het nog een wonder dat er onze vrienden de politici nog zoveel geloof gehecht wordt. 18% is veel, zeker als men bedenkt dat het om lieden gaat die doorgaans hun boterham verdienen met het doorvoeren van privatiseringen, het leuteren over de Vijand, t.t.z. Dé Walen, en dan verder nog in alle talen weten te zwijgen over de klimaatsveranderingen etc. Ja, dan moet ik zeggen dat binnen de beslotenheid van eerder geschetste context 18% nog zeer veel is. In deze context durf ik gerust apodictisch te gewagen van een mirakel. En geen kleintje. Een echt ouderwets wonder, zo eentje dat onmiddellijk belandt in het Guiness Book of Records. Volgens mij gaan die hele santeboetiek politici nogf eerder heilig verklaard worden dan mijn goede vriend Pater Damiaan. Als het in De Standaard heeft gestaan dan geloof ik het. Want die krant leunt het dichtst aan bij mijn lijfblad: L’Osservatore Romano. En die weten, zo niet alles, dan toch wel heel veel over geloven. Nu wil het toeval dat ik iemand ken, goed ken, al heel lang ken, die opkomt voor een partij waarvan elke kandidaat/ate de campagne ingeslingerd wordt met een groene aureool om het hoofd. Heiligheid kan echt niet ver meer af zijn. Neem zelf maar eens een kijkje. Voorwaar, voorwaar, ik zeg u, ik geloof er in: in Pater Damiaan, in UFO’s, in de politici (en in The Passion of the Nun). Voor de volle 100%!
