Geen seconde te vroeg! Wie vooruit wil in het leven moet altijd ook eens achter zich kijken (eergisteren, maandag bvb. was er brand bij Vital, de mosselboer) en wie iets over Leuven wil zeggen moet ook geregeld eens kijken wat er in Kessel-Lo gebeurt. Op 27 maart jl. is daar een arbeider verongelukt. Aan de kop van Kessel-Lo. Een instabiele wand is ingestort. In de gietende regen. Geen weer om een hond door te jagen. Ik prijs me gelukkig dat we niet in China wonen, waar een arbeider minder te bassen heeft dan hier in de negentiende eeuw… En ik wou vooruit, maar ik kon niet verder… Na een wedstrijd die afgeblazen is. De mensen wisten niet met welke prijzen ze zich nu een pleziertje zouden kunnen doen. Ik heb dat allemaal van mijn blog gehaald en vernietigd. Zoals de affiches die hier en daar in het wild fladderden, langs de bushokjes op de Diestesteenweg. Een paar kwaaie arbeiders hadden zelf een affiche gemaakt. Een muurkrant? Enkele zinnen die bij hen opgekomen waren na de dood van hun werkmakker. Ze hadden geschreven dat het geen toeval was geweest dat er een dode was gevallen! Hoe lang nog moeten wij hun paleizen bouwen had erbij gestaan? Nog een geluk dat dat allemaal schoon opgeruimd is vandaag. Echte politieker weten dat zij hun teksten moet laten schrijven door mensen die daar verstand van hebben. Niet zo maar wat dingen in het wilde weg neerpennen… Hier sta ik nu, na weken van onderbrekingen. Van alles dat er gebeurd is. Opgetreden, aangetreden, werken, zuchten en zweten. Knutselen. Toch nen schonen hobby, zo in uw poëzietje schrijven! terwijl ‘t werkvol in de gietende regen zit te verzuipen! Het wordt tijd dat ik weer mijn stoute schoenen aantrek. En maken dat ik mij niet vergis. Vanaan het monument van Justus Lipsius verder gaan. Vertrekken. En uitkijken dat ik niet de Van Benedenstraat (Pierre-Joseph van Beneden (Mechelen 1809-Leuven 8 januari 1894) afloop, daar heb je links een parking. Verschillende verdiepingen op elkaar. Een appartement voor auto’s. Zeer on-Leuvens! Het parkeergebouw is organisch vergroeid met de GO-sport. In deze handelszaak krijgt men een goed inkijk op wat mondiaal in sweatshops gereëerd wordt. Als men dan de Diestsestraat oversteekt komt men in de Sint-Maartensstraat. Het straatje heeft echt de vorm van een flessenhals. In zoiets verzuip ik nogal makkelijk. De hals ontkurkt zich in de Diestsestraat. De fles is bodemloos. Verdwijnt aan het eind in de Rijschoolstraat. Ook zou ik als ik daar langs zou lopen mij zeker weer zitten vergapen aan het ouderwets hemelsblauwer straatnaambod: St. Martensstraat/Rue St. Martin. Heerlijk is dat! In het stuk dat parallel loopt, in de Vital Decosterstraat zat de cinema Lovanium. Werd mij onlangs bij hoog en bij laag bevestigd.
Gelukkig sta ik hier weer met mijn beide voeten op de grond. Klaar om te vertrekken. Vanaan de Justus Lipsius. Ik ben bereid om er weer flink de pas in te zetten. Met de Olympisch vlam in de pijp! Kan niet wachten om mijn weg te vervolgen verder de Bondgenotenlaan op. Of is het af?
